Reisverslag

Alaska, the last frontier

Bezocht door: Patrick

Onder een loodgrijze hemel lopen we van het vliegtuig naar het luchthavengebouwtje. Het bord toont een totaal van 3 departures / arrivals vandaag. Het contrast met Seattle kan niet groter zijn. De stad met zijn espressobars, hipsters, trendy restaurants, boetieks en interieurwinkels heeft plaats gemaakt voor een verzameling huizen bij een vissershaven. Nome is een stadje in the Unorganized Borough, een gebied dat de helft van Amerika’s grootste staat overspant. Een staat die terecht de bijnaam The Last Frontier draagt.

Oorspronkelijk was het de bedoeling om vanuit Seattle naar Anadyr in Rusland te vliegen en daar aan boord van ons schip te gaan maar Vadertje Poetin strooide op het laatste ogenblik roet in het eten en trok de vergunning in. Vandaar dat L’Austral, ons expeditie-cruiseschip, is uitgeweken naar deze haven. Eigenlijk is  L’Austral geen cruiseschip maar een mega-yacht en zo voelt het ook eens je aan boord bent. Dit is geen drijvende stad maar een exclusief vijfsterrenhotel op het water, met een beperkt aantal ruime en luxueuze kajuiten en een exquis culinair en wellness aanbod:  de kenmerkende formule van de Companie du Ponant waartoe het schip behoort.

Eens aan boord heeft de Commandant goed nieuws: Le Ponant is er toch in geslaagd om een Russische toestemming te krijgen. Er wordt koers gezet naar Providenya, een haven in het autonome district van Tchoukotka, meer dan 6400km verwijderd van Moskou. Die nacht dwarsen we de Beringstraat en de internationale datumgrens. Niet alleen moeten we ons uurwerken nog eens 4u terugdraaien (14 uur verschil met België) maar wordt 21 augustus plots om 8 uur ’s morgens 22 augustus. Volgt u nog? Ons bioritme ook even niet.

Onder de voormalige Sovjet-Unie was Providenya een belangrijke militaire haven maar na de val van het ijzeren gordijn trok het Rode Leger weg en met hen een grote groep inwoners. Vandaag biedt de stad een intrigerende aanblik. Kleurige huizen mengen zich met troosteloze leegstaande woonblokken uit het communistische tijdperk. Het doet me denken aan de eerste bloemen die hun plaats weer innemen nadat ze met zwartgrijze lava-as zijn bedolven.

De inwoners zijn vooral Tchoukthes, een inheems volk, die ons ontvangen met een traditionele dans en ons fier meenemen naar het museum dat hun verhaal doet. Het gebouw draagt nog de sikkel en de rode ster. Even verder verkoopt één van de twee dorpswinkels T-shirts met de afbeelding van Poetin net naast de Lays chips van Pepsico. Op het pleintje er tegenover staat het standbeeld van Lenin onder een wapperende Russische driekleur.

Als we wegvaren, werp ik door mijn verrekijker een laatste blik op dit geïsoleerde stukje wereld dat alleen per boot of vliegtuig kan worden bereikt. Het hele dorp zou een setting kunnen zijn voor een James Bond film. Plots kruist mijn blik die van twee Russische militairen die ons schip door hun verrekijkers nakijken. Zowel zij als ik moeten er hartelijk om lachen.

Die nacht varen we terug naar de V.S.. De Beringzee laat zich voelen en het schip wiegt ons in slaap. Opnieuw 4u tijdsverschil en vrijdag 22 augustus wordt/blijft zaterdag 22 augustus bij het overschrijden van de datumgrens.  Tegen de ochtend gaan we voor anker bij het eiland St. Lawrence. Met snelle zodiacs gaan we aan wal in Savoonga. De bevolking leeft er van de jacht/visvangst en rendierteelt en spreekt er naast hun eigen taal vlot Engels. Het enthousiasme waarmee enkele mannen over hun nog vrij traditionele manier van vissen vertellen, werkt zo aanstekelijk dat ik als laatste het eiland weer verlaat.

De volledige organisatie van de Ponantcruises is zonder meer perfect. De service aan boord, de organisatie van excursies, de uitrusting, de omkadering, de uitleg van de gidsen vooraf, tijdens en nadien, het culinaire, het entertainment,… Aan alles is gedacht. Hun schepen zijn wendbaar en snel en hebben door hun kleinere afmetingen een diepgang die het makkelijker toelaat op plaatsen te komen die voor grotere schepen onhaalbaar zijn. Het is een unieke manier om de meest afgelegen en hierdoor meest ongerepte plaatsen op onze planeet te bezoeken.

Van Savoonga gaat het naar Unalaska, op de Aleoeten, meer dan een volle dag op open zee. De bar, annex bibliotheek, op het observation deck serveert heerlijke cocktails. Ik sip aan mijn glas en leg mijn boek “Les Grandes Découvertes” even aan de kant. De strakke wind blaast witte schuimkoppen van de groeiende golven. Bij een bezoek aan de brug deze morgen toonde een jonge officier ons hoe de L’Austral is uitgerust met de laatste nieuwe technologie om op een snelle, veilige en comfortabele manier te varen. Wat een verschil met de houten schepen waarmee Vitus Bering en later James Cook in de 18de eeuw deze zee verkenden.

Vanaf Dutch Harbor - bij ons vooral gekend van ‘The Deadliest Catch’ - gaat het de komende dagen richting Seward. Het programma ontplooit zich als een serie natuurdocumentaires op National Geographic. De fauna en flora zijn overweldigend. De natuurgidsen die alle excursies begeleiden, zijn excellente spotters. Walvissen, orka’s, zeeleeuwen, zeeotters, tientallen Grizzlyberen, duizenden watervogels, …. Waar mogelijk gaan we aan wal. De toendra staat in bloei en de korte zomer van Alaska is overvloedig. Zelfs wie veel gereisd heeft, valt hier van de ene verwondering in de andere. Eén van de laatste nachten wekt de commandant ons met een general call rond 04.30h. De groene sluier van het noorderlicht kleurt de nachtelijke hemel en dat willen ze ons niet onthouden. Het is adembenemend mooi.

In Seward nemen we afscheid van L’Austral. Van Seward naar Anchorage gaat het met de bus over één van de mooiste scenic routes van de V.S. As if the beauty never stops.

Toen ik mijn reisverhaal begon, dacht ik: eigenlijk zou het een wit blad moeten blijven want ik vind nooit de juiste woorden om de overweldigende pracht te beschrijven waarin ik de afgelopen 10 dagen heb verbleven. Hoe beschrijf je een grootsheid die je zo klein doet voelen? Die je zo dankbaar doet zijn om hier deel te kunnen van uitmaken? Die je respect voor de natuur en deze prachtige planeet nog zo vele malen sterker maakt? Onmogelijk. Dit moet je zelf ervaren.

TERUG NAAR REISVERSLAGEN

Fotoboek

Nieuwsbrief

Wilt u als eerste op de hoogte zijn van promoties, nieuwe reizen en onweerstaanbare bestemmingen?

Schrijf u in op onze nieuwsbrief!