Reisverslag

Meer dan Atacama

Bezocht door: Patrick

Oktober 2014, eindelijk… dit stond al héél lang op mijn Bucket List : San Pedro de Atacama, een zakdoek groot, authentiek en toeristisch tegelijk. Het kleine dorpje dat sterk tot de verbeelding spreekt  van menig bezoeker, is een heerlijke oase midden in de Atacama Desert.  De enkele smalle zandstraten zijn omzoomd met kleine adobe huisjes in warme mediterrane kleuren. Prachtige hotelpareltjes, eenvoudige hostels, sfeervolle restaurantjes, lokale reisorganisaties…. iedereen leeft hier van het toerisme en de prijzen zijn hier duidelijk op aangepast.  De menukaart aan excursies en activiteiten is haast eindeloos, en je hoeft echt niet ver San Pedro te verlaten om je meteen te vergapen aan de onwerkelijke schoonheid van het landschap.

De uitgedoofde vulkaan Licancabur, de heilige berg voor de Atacamenos, met zijn steeds veranderende kleur domineert alles, en is nooit ver weg.  Aan de voet verschijnt de immense zoutvlakte van de Salar de Atacama. Wat een desolaatheid! Wat een bizarre rotsformaties, de zwaartekracht tartend in een immens uitgestrekte woestenij! Uiteindelijk kwamen we terecht in de geweldig mooie Salar zelf, waar honderden flamingo's in de lagune waadden en opgingen in de waanzinnig mooie kleuren van de zoutkorst en van de achterliggende bergmassieven, gaande van wit, geel, oranje, rood en bruin tot paars en groen. Na een korte siësta trekken we in de namiddag naar Laguna Cejar, gelegen in de zoutpanne. In deze lagune kun je immers drijven op het water, gezien het zoutgehalte van 33 %. Behoorlijk koud, maar best eens de moeite waard!

Maar ook de indrukkwekkende maanlandschappen van de Valle de la Luna en de bizarre vormen van de Valle de la Muerte laten een diepe indruk na. Hier bepalen enkel zand, zout en stenen het buitengewone uitzicht. ’s Morgens vroeg voor de hitte  is dit een niet te missen excursies te paard of per mountainbike. Extreme landschappen  vragen soms bijzondere inspanningen.  Nog vroeger moet je uit de veren als je naar de geisers van El Tatio wil. Hiervoor moet je ’s morgens vroeg om 04h00 uit de veren en klim je per 4x4 naar een hoogte van zo’n 4200 meter. Net voor zonsopgang kom je aan. Het is hier ijskoud en de lucht is ijl, maar de aarde rondom is volop aan het borrelen en aan het stomen.  De 80 geisers zijn enkel actief en dan ook op hun mooist wanneer de eerste zonnestralen over de bergen reiken. Een spectaculair schouwspel.

Maar als je dacht dat er enkel overdag iets te beleven valt in Atacama, heb je het mis.  Nog nooit zo duidelijk een heldere melkweg gezien met het blote oog. Aan de schitterende nachtelijke sterrenhemel kan je zich vergapen in één van de vele observatoria die in de buurt gelegen zijn. Per jaar zijn hier immers 300 wolkenloze dagen en nachten. Het Zuiderkruis, de planeten Jupiter, Saturnus en Mars waren prachtig te zien met het blote oog of via één van de vele grote telescopen die er stonden opgesteld. Niet voor niets is hier ook de het Alma project gesitueerd, de grootste sterrenwacht ter wereld waar 300 wetenschappers permanent verbllijven.

Interessant weetje : vanuit San Pedro zijn immers ook mogelijkheden om een driedaagse excursie naar de Boliviaanse zoutvlakte Uyuni te ondernemen. Met die gedachte in het achterhoofd verlaat ik het stoffige woenstijnstadje… I’ll be back… soon

Accommodaties :
- Tierra Atacama
- Casa Atacama
- Cumbres San Pedro de Atacama