Reisverslag

Een Arabische Roadtrip (VAE & Oman)

Bezocht door Peter
April 2015

No man can live this life and emerge unchanged. He will carry, however faint, the imprint of the desert, the brand which marks the nomad; and he will have within him the yearning to return. De woorden van Wilfred Thesiger spelen door mijn hoofd als ik vanop een hoge duin uitkijk over de schier eindeloze woestijn. De Britse ontdekkingsreiziger doorkruiste dit gebied, dat  Rub’al-Khali (het Lege Kwartier) wordt genoemd, zeventig jaar geleden samen met enkele Bedoeïenen en schreef over zijn reis het boek Arabian Sands. De tocht door dit harde, bijna onbekende gebied was toen zo gevaarlijk dat enkele van zijn gidsen weigerden hem nog langer te vergezellen.

Ik kijk achter me. Beneden, aan de voet van de immense duin ligt de Qasr Al Sarab, een hotel als een paleis uit de sprookjes van duizend en één nacht. In tegenstelling tot Thesiger, die dagen per kameel door de woestijn trok, hebben wij de tocht vanuit Abu Dhabi in enkele uren gemaakt in een comfortabele Landcruiser met klimaatregeling. De pure verwondering echter, die ik voel als ik geniet van de zonsondergang over dit prachtige landschap, is zo overweldigend dat ze bij de Britse ontdekkingsreiziger niet groter kan zijn geweest.

De weidsheid van de woestijn wordt alleen overtroffen door het zwarte firmament boven me waarin miljarden sterren fonkelen. Beelden van onze tocht die nauwelijks enkele dagen geleden begon in Dubai spelen door mijn hoofd. Op weinig andere plaatsen liggen verleden, heden en toekomst zo dicht bij elkaar als op het Arabische Schiereiland. Waren Abu Dhabi en Dubai enkele decennia geleden nog eenvoudige vissersdorpen, dan vind je er vandaag de meest futuristische wolkenkrabbers ter wereld, met de Burj Khalifa -  met 828m het hoogste gebouw ter wereld - als letterlijk hoogtepunt van de menselijke bouwkunst. Dubai is het begin- en eindpunt van onze tiendaagse zwerftocht door dit fascinerend stukje van onze planeet. Morgen trekken we verder, richting Oman. Al heb ik op dit ogenblik absoluut geen zin om deze parel in het midden van de woestijn achter me te laten…

Wie bij het woord “woestijn” uitsluitend aan zand denkt, zal hier trouwens voor een verrassing komen te staan. Vooral in Oman is het een afwisseling van spectaculaire en zeer diverse landschappen die de term helemaal herdefiniëren. De geelbruine en oranje tinten van Liwa maken plaats voor beige en bijna zachtgrijs. De knoestige bomen en doornstruiken lijken soms wel in een maanlandschap te staan. 

Oman is geen land van superlatieven zoals Abu Dhabi en Dubai maar draagt een grotere authenticiteit  in zich. De lijst van het door UNESCO beschermde erfgoed is dan ook lang: oude forten en huizen, irrigatiesystemen, grafmonumenten, … In veel dorpjes is in eeuwen nauwelijks iets veranderd.   

De woestijn maakt plaats voor de bergen als we richting Nizwa rijden. Djebel Shams, de Berg van de Zon, en Wadi Ghul, de Grand Canyon van Oman, die ernaast ligt, bieden imponerende panorama’s. De twee hotels waarin we hier enkele nachten verblijven, liggen als arendsnesten tegen de bergen aan. O-v-e-r-w-e-l-d-i-g-e-n-d. 

Oman heeft nog zoveel te bieden dat ik eigenlijk niet wil vertrekken. Tegen onze zin laden we de tassen in de bestofte Landcruiser en zetten we de steile afdaling in richting kust. Meer dan 2200km zullen we hebben afgelegd, waarvan het grootste deel door het meest diverse woestijnlandschap dat ik ooit heb gezien. Als bedoeïenen van deze tijd.

He will carry the imprint of the desert; and he will have within him the yearning to return…
Thesiger had gelijk.

TERUG NAAR REISVERSLAGEN

Fotoboek

Nieuwsbrief

Wilt u als eerste op de hoogte zijn van promoties, nieuwe reizen en onweerstaanbare bestemmingen?

Schrijf u in op onze nieuwsbrief!