Reisverslag

Incredible India

Bezocht door: Nathalie

Dat Indiërs gehaast zijn, merk ik op wanneer we de baan op gaan en het een getoeter van jewelste is om toch maar net die ene wagen voor te steken. Of, als dat even niet mogelijk is, er dan toch op z’n minst voor zorgen dat niets of niemand anders nog tussen jou en die wagen voor je past en zo het hele verkeer lam leggen. Kortom, chaos tot en met en ik moet eerlijk toegeven dat een schietgebedje hier toch wel af en toe op zijn plaats was. Nu ja, nu ik toch in India ben, laat me er dan maar helemaal door worden ondergedompeld.

En dat word ik meteen, door het frappante verschil tussen Old en New Delhi. De nieuwe stad is opgetrokken langs brede boulevards met tropische beplanting. Hier liggen twee Unesco Werelderfgoedsites: de Qutb Minar minaret en Humayun’s Tomb, een grafmonument dat waarschijnlijk model heeft gestaan voor de beroemde Taj Mahal. Beide plaatsen verbazen me met hun sereniteit en rust zo midden in een drukke stad. Maar dan slaat alles om wanneer we de volgende dag het oude stadsgedeelte bezoeken. Hier is het een echte heksenketel. Mensen leven opeengepakt in de smalle, lawaaierige, en mogen we toch ook wel vernoemen, vuile straten. De roze stad Jaipur, de hoofdstad van Rajasthan is misschien de enige niet-moderne Indiase stad die door een stedenbouwkundige werd ontworpen en aangelegd werd in rechtlijnige straten en rechte hoeken.

Agra, waar de wereldberoemde Taj Mahal staat, is hét meesterwerk van de mogolarchitectuur en een van de zeven nieuwe wereldwonderen. Eerst moet je doorheen één van de heel simpele poorten in de doodeenvoudige muren die de Taj Mahal omringen. Vervolgens moet je nog door een reusachtige rode poort om daarna eindelijk… de adembenemende… oogverblindende… witte Taj Mahal in perfecte symmetrie te kunnen bewonderen.  Bij aankomst in Khajuraho nemen we nog deel aan het klank- en lichtspel. In het pikkedonker wordt het verhaal van Khajuraho vertelt terwijl de tempels één voor één oplichten. Het doet me in ieder geval uitkijken naar morgen, want als de tempels nu al zo indrukwekkend zijn, dan verwacht ik er in klaarlichte dag echt wel heel veel van. De buitenkant van de tempels is versierd met buitengewoon verfijnd beeldhouwwerk. De beelden gaan over het leven van koninklijkheden, godheden en oorlogsstrijders, met een vleugje erotiek en ook wel met een beetje spot. De site ligt buiten de traditionele gouden driekhoek Delhi – Agra – Jaipur, maar is zeker en vast de omweg waard.

Varanasi is één van de oudste steden ter wereld en een van de heiligste plaatsen van het Hindoeïsme. Geen tempels, forten of paleizen in Varanasi. Wel gebedshuizen en heel veel religie en spiritualiteit. Veel kleuren en geuren, een plek om je ogen uit te kijken. Maar ook een plek van de dood, een plek die zwaar op het hart kan liggen. Hindoes komen namelijk massaal naar hier om te sterven, want wie zijn laatste adem in Varanasi uitblaast, heeft de zekerheid dat zijn ziel ten hemel stijgt en daar ook blijft. Van Varanasi ga je houden of je gaat het haten. Een middenweg bestaat niet. Ik ben benieuwd…
’s Avonds nemen we deel aan de Aarti, het avondgebed aan de Ghats, en het is gewoonweg subliem. Het is een spektakel met zang, begeleid door gerinkel van belletjes en tamboerijngeroffel, door het applaus en de kreten van de toeschouwers en het luiden van klokken. Tijdens de ceremonie voeren de priesters allerlei rituele gebaren uit met fakkels, wierook en pluimen. Ondertussen worden honderden drijvende kaarsjes op het water gelaten. Het licht wordt geofferd aan de Ganges, ze danken de rivier en zeggen haar slaapwel. Echt fascinerend! Ik ben van Varanasi gaan houden. Ik ben van India gaan houden…

- Nathalie Keukelinck

TERUG NAAR REISVERSLAGEN

Nieuwsbrief

Wilt u als eerste op de hoogte zijn van promoties, nieuwe reizen en onweerstaanbare bestemmingen?

Schrijf u in op onze nieuwsbrief!