Reisverslag

Slovenië. Heerlijke ontdekking van een vergeten stukje hemel.

Bezocht door: Peter 

De zon neemt zijn avondkleuren aan boven Ljubljana en tekent de silhouetten van de barokke herenhuizen aan de ene kant van het plein als in een Javaans schimmenspel. Ik zit aan de voet van het standbeeld van France Preseren, de beroemdste dichter uit de Sloveense literatuur, en voel de warmte van de stenen sokkel tegen mijn rug. Het is heerlijk genieten. De geuren van de restavracije (restaurants) en de gostilne (brasserieën) langs de kades en in de nabijgelegen straten vullen de lucht met de aroma’s van de plaatselijke keuken. Een mengeling van Mediterrane, Oostenrijkse, Hongaarse, … invloeden waaraan een persoonlijke toets werd gegeven in een eigen culinaire traditie.

Het is bijna symbolisch voor dit kleine Midden-Europese land dat in zijn lange geschiedenis zowel in tijden van oorlog als van vrede door zijn grote buren werd meegesleurd maar toch altijd zijn eigen identiteit wist te vormen en te bewaren. Slovenen zijn fier op hun land en op wie ze zijn maar hebben ook een grote openheid naar de wereld toe. De meesten spreken dan ook vlot Engels.

Ljubljana, de hoofdstad, is het begin- en eindpunt van mijn korte reis. De stad is een ideale city trip bestemming, op nauwelijks anderhalf uur vliegen van Brussel, maar is ook een prima uitvalsbasis voor een langere vakantie in de rest van het land, met uitstekende verbindingen zowel over de weg als met het openbaar vervoer. Slovenië is klein maar ongelooflijk divers. Op een oppervlakte die nauwelijks twee derden van België beslaat kan je er duiken in de Middellandse Zee, skiën in de Alpen, wandelen in uitgestrekte wouden en genieten in de vele kuuroorden. Het culturele aanbod van de steden op het vlak van architectuur, schilderkunst, muziek,… wordt daarbuiten geëvenaard door een prachtig groen landschap, een topbestemming voor natuur- en buitensportliefhebbers. Niet voor niks heeft deze kleine bevolking van nauwelijks twee miljoen inwoners een onevenredig groot aantal Olympische kampioenen voortgebracht.

De zon is bijna onder. Mensen flaneren langs de Ljubljanica, de rivier die het hart vormt van de stad en waarlangs ik met een boot arriveerde. Mijn gedachten drijven af naar al de mooie ervaringen van de afgelopen dagen: zwemmen in het warmste bergmeer van Europa in Bled, het zwembad van mijn hotel dat werd gevoed door een warmwaterbron, een boottocht over de Middellandse Zee naar het prachtige Piran, gevolgd door een diner naast het water bij zonsondergang, het genieten van de heerlijke lokale wijnen en de rijke keuken, de schitterende architectuur van de steden en de vriendelijke bevolking… “Een vergeten stukje hemel”, zo noemen de Slovenen hun land. En dat is maar een beetje overdreven.

You are daydreaming lachen twee Sloveense dames me toe, terwijl ze aan een grote gelato likken. Zo dicht bij Italië is gelato al even veel gebruikt als icecream, en al zeker even lekker. Just like Preseren. Ik kijk naar het standbeeld boven me. De dichter staart inderdaad dromerig voor zich uit.

Hoort dat niet bij het dichter zijn, vraag ik? Maybe, zeggen ze, maar zie je waar hij zo dromerig naar kijkt? Dat huis daar? Daar woonde Julija Primic, een mooie vrouw op wie hij zijn hele leven verliefd was maar wiens familie elke relatie met de dichter verbood. Zij was zijn muze. Voor haar schreef hij de verzen die nu nog als de mooiste van de Sloveense literatuur gelden.

Het beeld boven me kreeg plots een heel andere betekenis. Liefde en romantiek, hartstocht en dramatiek,… in een vergeten stukje hemel. Vandaar allicht dat Slovenen er zo fier op zijn dat zij het enigste land zijn met LOVE in de naam. I FEEL SLOVENIA

TERUG NAAR REISVERSLAGEN

Fotoboek

Nieuwsbrief

Wilt u als eerste op de hoogte zijn van promoties, nieuwe reizen en onweerstaanbare bestemmingen?

Schrijf u in op onze nieuwsbrief!